Bir lokma Bir Hırka Hikayesi
Fakirlik Gerçekten İmtihan mı, Yoksa Fakire Yazılmış Bir Uyuşturucu Mu?
Malum ya…Bizim mütevazı bir siyaset anlayışımız vardır.
Cebimizde üç kuruş, dilimizde ise koca bir cümle: “Şükürler olsun…”
Ekmek pahalı, elektrik pahalı, hayat pahalı…
Ama şükür ucuz.
Bu ülkede bazı şeyler gerçekten ucuzdur; mesela sabır tavsiyesi.
Bir de o meşhur söz vardır: “Bir lokma bir hırka…”
Bu söz öyle boşuna söylenmiş değildir.
Toplumsal bir sakinleştirici, adeta sosyal bir morfin gibidir.
İnsanı uyutur ama ağrıyı dindirmez.
🥖 “Bir Lokma Bir Hırka” Sözü Kime Söyleniyor?
Bu söz öyle boşuna söylenmiş bir laf değil; adeta bir büyü, bir sosyal uyuşturucu!
Özellikle işler kötüye gitmeye başlayınca hemen sahneye çıkar.
Kimin için kötüye gitmek?
Onlar için!
Yani lüks yatlarının deposu dolmayan, yazlıktaki şoförün maaşı artınca “Aman Tanrım, bu kriz nasıl atlatılır?” diye panikleyen kesim için.
Hemen bir “mütevazı zırh” kuşanırlar.
O zırhın altından da “Fakirlik imtihandır” nutku yükselir.
Peki gerçekten öyle midir?
Fark ettiniz mi?
Bu söz pek saray mutfağından duyulmaz, daha çok boş tencerelerin yanından yükselir.
İlginçtir ki, bu öğütleri verenlerin hayatına baktığınızda villalar, yatlar, katlar görürsünüz.
Ama nasihat hep aynıdır: “Dünya malı dünyada kalır…”
Elbette kalır, ama çoğu zaman onların kasasında kalır.
🏛 Fakirlik Gerçekten İmtihan mı?
Yıllardır bize anlatılan bir hikâye var: “Fakirlik bir imtihandır.”
Peki soralım… Kim sınava giriyor? Biz.
Kim soruları hazırlıyor? Onlar.
Kim notları veriyor? Yine onlar.
Bu nasıl sınav?
Öğretmen de onlar, soru yazarı da, cevap anahtarı da onların cebinde.
Biz ise sadece optik form dolduruyoruz.
🪙 Fakirlik mi İmtihan, Yoksa Sabır Dayatma Mı?
Bakın…Gerçek şu:
Fakirlik bazen kader değil, sistemdir.
Bazen bir toplumun cebine konmuş görünmez bir kilittir.
Anahtar ise hep aynı yerde durur: güçte.
Ama fakire söylenen söz değişmez, “Sabret kardeşim…”
Sabır, fakir için erdem; zengin için stratejidir.
🎭 Mütevazılık Maskesi
İşler kötüye gitmeye başlayınca ilginç bir şey olur; bazıları birden mütevazı kesilir.Yat deposu boş olabilir ama kürsüden “Azla yetinmeyi öğrenmeliyiz” diye seslenir.
Elbette, azla yetinmek kolaydır.
Fazlayı zaten cebine koyduysan.
Geçen gün biri.
Zenginlik nasip, fakirlik sabırdır” dedi.
Ben de “Arkadaş, nasip hep aynı mahalleye uğruyorsa orada bir adres sorunu olabilir” dedim. Çünkü tuhaf bir denklem var:
Bazıları doğarken miras alıyor, bazıları ise doğarken fatura.
🔥 Peki Gerçek İmtihan Nedir?
Belki mesele fakirlik değil.Asıl imtihan, bir insanın karnı tokken açın halini anlayabilmesi, cebinde para varken adaleti savunabilmesidir.
Çünkü tarihe bakarsanız, en büyük yıkımlar fakirlerden değil, vicdanı fakir olanlardan gelmiştir.
Fakirlik bazen sınav olabilir ama sürekli aynı insanların sınandığı bir yerde bu artık imtihan değil, düpedüz düzen sorunudur.
Dünyada bazıları “bir lokma bir hırka” ile yaşamayı öğütlerken, kendileri lokmanın fırınına, hırkanın fabrikasına sahiptir.
Bana kalırsa bu, bir tür “uyutma” operasyonu.
Tıpkı “bir lokma bir hırka” anlayışının toplumsal bir uyuşturucuya dönüşmesi gibi.
Yine de biz faniler olarak şükretmeyi ihmal etmeyiz elbet, fakat arada bir düşünmeden de duramayız.
Sizce bu imtihanı biz mi yanlış yorumladık, yoksa sorular mı bize fazlasıyla “özel” geldi?
👑 Saraydan 'Bir Lokma' Fermanı
Bir lokma, bir hırka.
Dilimizdeki o paslı kanca.
Hani, ne zaman midemiz guruldasa,
Ne zaman cüzdanımız yansa,
Hemen ruhumuza takılan o manevi kilit.
Bir lokma bir hırka.
Onların, gömlekleri ipekten, sofraları altından,
Bize seslenir: "Kardeşim, kanaat et!"
Kanaat, lüks yatağının en yumuşak yorganıdır.
Altındaki zırhlı Mercedes'in, Yakıtıdır.
Bizim hırkamız,
Deli gömleği gibi kaşındırır sırtımızı,
Hareketimizi kısıtlar.
Çok şükür, giyecek bir şeyimiz vardır.
Soğukta titrerken, hırkanın adı İmtihandır.
Onların hırkası,
Yedi kat ithal Kaşmir,
Gizli ısıtma sistemli bir Padişah Paltosu.
Onların titremesi,
Sadece borsa düşerken ki strestendir.
Ve o stresi yatıştırmak için
Bir saray daha inşa edilmektedir.
Lokmamız, bayat ekmeğin kenarı,
Ekşi peynir, acı bir şükür Tabletidir.
Yeriz, yutkunur, gözümüzü kaparız.
Çünkü açım demek, 'nankörlük' demektir.
Onların lokması,
İthal somon, ıstakoz, trüf mantarı.
Gümüş tepsilerde sunulan
Helalinden Kazanılmış Lütuf.
Onlar yutkunmazlar.
Sadece,
👑 Saraydan 'Bir Lokma' Fermanı
Bir lokma, bir hırka.
Dilimizdeki o paslı kanca.
Hani, ne zaman midemiz guruldasa,
Ne zaman cüzdanımız yansa,
Hemen ruhumuza takılan o manevi kilit.
Bir lokma bir hırka.
Onların, gömlekleri ipekten, sofraları altından,
Bize seslenir: "Kardeşim, kanaat et!"
Kanaat, lüks yatağının en yumuşak yorganıdır.
Altındaki zırhlı Mercedes'in, Yakıtıdır.
Bizim hırkamız,
Deli gömleği gibi kaşındırır sırtımızı,
Hareketimizi kısıtlar.
Çok şükür, giyecek bir şeyimiz vardır.
Soğukta titrerken, hırkanın adı İmtihandır.
Onların hırkası,
Yedi kat ithal Kaşmir,
Gizli ısıtma sistemli bir Padişah Paltosu.
Onların titremesi,
Sadece borsa düşerken ki strestendir.
Ve o stresi yatıştırmak için
Bir saray daha inşa edilmektedir.
Lokmamız, bayat ekmeğin kenarı,
Ekşi peynir, acı bir şükür Tabletidir.
Yeriz, yutkunur, gözümüzü kaparız.
Çünkü açım demek, 'nankörlük' demektir.
Onların lokması,
İthal somon, ıstakoz, trüf mantarı.
Gümüş tepsilerde sunulan
Helalinden Kazanılmış Lütuf.
Onlar yutkunmazlar.
Sadece,
Bir sonraki ihalenin Daha büyük olmasını beklerler.
Siyasetçinin elinde bir kumanda,
Üzerinde kocaman, neon bir düğme: "ŞÜKÜR!"
Ne zaman ki halk, "Bu hayat pahalılığı ne?" diye sorsa,
Tık! Basarlar o düğmeye.
Ve kalabalıklar arasında yankılanır bir fısıltı:
Sus! Daha kötü olabilirdi...
Bak, en azından nefes alıyorsun.
Henüz havayı parayla satın almıyorsun.
Bizim payımıza düşen.
Siyasetçinin elinde bir kumanda,
Üzerinde kocaman, neon bir düğme: "ŞÜKÜR!"
Ne zaman ki halk, "Bu hayat pahalılığı ne?" diye sorsa,
Tık! Basarlar o düğmeye.
Ve kalabalıklar arasında yankılanır bir fısıltı:
Sus! Daha kötü olabilirdi...
Bak, en azından nefes alıyorsun.
Henüz havayı parayla satın almıyorsun.
Bizim payımıza düşen.
Fani dünya ve 'manevi huzur.
Onların payına düşen,
O manevi huzuru korumanın karşılığındaki.
Tüm maddi kaynaklar.
Bu, bir erdem değil, canım.
Bu, yoksulu uyutan,
Maneviyat kılıfına sarılmış,
İğrenç bir kapitalizm destanı..
Onların payına düşen,
O manevi huzuru korumanın karşılığındaki.
Tüm maddi kaynaklar.
Bu, bir erdem değil, canım.
Bu, yoksulu uyutan,
Maneviyat kılıfına sarılmış,
İğrenç bir kapitalizm destanı..
"Zengin, fakire 'sabret' derken aslında kendi konforunun bozulmamasını garantiler. Bir lokma bir hırka diyenlerin gardırobu tıklım tıklım, midesi ise bayram yeridir."
— Ahmet ATAM'dan Hikmetli Sözler
Bakın kardeşlerim, bu memlekette her şeyin fiyatı arttı ama "sabır" hala bedava. Ekmek olmuş dünya para, elektrik faturası çarpıyor, hayat pahalılığı gırtlağımıza çökmüş...
Ama ne hikmetse, yukarılardan bir ses hep aynı nakaratı okuyor: "Bir lokma bir hırka." Ya hu, bu söz dervişin gönül makamıdır, siyasetin seçim vaadi değil! Fakirliği 'kutsal bir imtihan' gibi pazarlayıp, milletin sofrasındaki zeytine göz dikenler; kendi çocuklarını saraylarda, lüks ciplerde 'imtihan' ediyorlar.
Bu "şükür" edebiyatı, aç karnına içilen bir morfin gibidir; ağrıyı dindirmez, sadece seni uyutur ki onlar malı götürürken horultun duyulmasın!
Sokağın "Aç Karnına" Soruları
Fakirlik gerçekten bir tercih mi?
Kimse fakirliği seçmez, fakirlik bir sistem hatasıdır. Ama o hatayı 'erdem' gibi pazarlayanlar çoktur.
Neden sadece fakire sabır tavsiye edilir?
Çünkü zenginin sabretmeye ihtiyacı yoktur. Sabır, hakkını aramasın diye fakire verilen bir teselli ikramiyesidir.
"Bir lokma bir hırka" felsefesi bugün geçerli mi?
Bugünün dünyasında o bir lokmayı bile kredi kartıyla taksitle alıyorsan, bu felsefe değil köleliktir.
Şükür toplumu nasıl etkiler?
Gerçek şükür insanı huzura kavuşturur; ama 'yalan şükür' toplumu pasifize eder, hesap sormayı unutturur.
Bu düzen nasıl değişir?
Millet "bir lokma" ile doymayacağını, "bir hırka" ile ısınmayacağını anladığı gün her şey değişmeye başlar.
Günün Ana Fikri
"Sana sabret diyenin sofrasına bak; eğer onun tabağı seninkinden çoksa, o sabır değil, seni uyutmak içindir!"
Yorum Gönder